Το παζάρι τ΄ Αϊ- Κωνσταντίν στο Ριζινίκο Γραβιάς & η ιστορία του

   Όπως γνωρίζουμε όλοι όσοι καταγόμαστε από τα χωριά των πρώην Δήμων Γραβιάς & Παρνασσού (νυν Δ.Ε. Δήμου Δελφών), κατά το τριήμερο του εορτασμού της Πεντηκοστής & του Αγίου Πνεύματος στην περιοχή Ριζινίκου – Αγίου  Κωνσταντίνου Γραβιάς πραγματοποιείται από εκατό (100) & πλέον χρόνια & κατ’ έτος εμποροπανήγυρις – παζάρι όπου τα πολύ παλαιότερα χρόνια συγκέντρωνε πολύ μεγάλο ενδιαφέρον των κατοίκων όλων των χωριών της περιοχής...

23 Μαΐου 2006:Όταν η καρδιά της Ελλάδος ράγισε στο Αιγαίο

         …20 χρόνια μετά οι Έλληνες & οι ελληνικοί αιθέρες δεν ξεχνούν τον Κωνσταντίνο Ηλιάκη«Στον ουρανό ψηλά η ψυχή, στη θάλασσα το σώμα, 

αετός που ναι περήφανος δεν το πατεί το χώμα»…

Ο Μεγάλος Σεισμός του 1870

     Με αφορμή τη δημοσίευσή στην ιστοσελίδα μας προχθές (Παρασκευή 24/4) με τίτλο “ Από τη Σουβάλα στην Πολύδροσο(1870 – 1940): Η ιστορία του χωριού μας μέσα στον χρόνο” ...

Ανασκόπηση Λογοτεχνικού έργου Ηλία Χρ. Θάνου* κατά το παρελθόν έτος 2025

     Για δεύτερη χρονιά εφέτος έχουμε τη χαρά να παρουσιάσουμε με αυτή μας τη δημοσίευση το λογοτεχνικό έργο, “Λογοτεχνική δραστηριότητα 2025” τη χαρακτηρίζει ο ίδιος, του συγχωριανού μας & μέλους του Δ.Σ. του Συλλόγου μας ερευνητή, συγγραφέα και αρθρογράφου Ηλία Χρ. Θάνου ...

Ιστορία του Ελληνικού Ορειβατικού Συλλόγου Αθηνών

 Τον προσεχή Μάιο του 2026, συμπληρώνονται 100 χρόνια από τότε που ...

30 Μαρτίου 1932. Έκθεση του Νομάρχη Φθιωτιδοφωκίδος προς το πολιτικό γραφείο του πρωθυπουργού (Ελ. Βενιζέλου) και γραφείο τύπου

* Αναδημοσίευση 1η Δημοσίευση 19 Μαρτίου 2015

Περίληψη: Αναφέρει ως σημαντικά θέματα που απασχόλησαν τη διοίκηση του νομού Φθιωτιδοφωκίδος τη συντήρηση αγροτικών και αστικών πληθυσμών και της κτηνοτροφίας, την επανάληψη έργων οδοποιίας, τα υδραυλικά και αποστραγγιστικά έργα των ποταμών Σπερχειού, Κηφισού, Μόρνου...

Η εκκλησιά μας…

                  Με αφορμή χθεσινή δημοσίευση στην έγκριτη ιστοσελίδα                 polydrososparnassou.blogspot...

Το θαυμαστό Δελφικό τοπίο

             Το 1972 κηρύχθηκε από την UNESCO μνημείο παγκόσμιας πολιτισμικής κληρονομιάς.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΑΛΥ ΒΑΪΜΑΚΗ

     Η απέραντη πεδιάδα από ελιές με την θάλασσα να λάμπει στο βάθος ήταν αφιερωμένη στον Απόλλωνα και αποτελεί μια από τις αρχαιότερες ομορφιές της Ελλάδας. Το φυσικό τοπίο από την Αράχωβα ως την Κίρρα, που ενώνεται με τον μεγάλο ελαιώνα της Άμφισσας και έχει στο επίκεντρο τα ιερά του Απόλλωνα και της Αθηνάς στους Δελφούς, είναι γνωστό παγκοσμίως.

Τ' Αϊ - Λουκά όπως παλιά στη Σουβάλα...(ΦΩΤΟ)

          Στη φωτογραφία  διακρίνονται από αριστερά οι μικροί: Ευστάθιος και Λουκάς Ν. Μανέτας, οι επίτροποι: Νικόλαος Μανέτας, Λουκάς Αδαμόπουλος και Νικόλαος Χρίστου με τις φουστανέλες και την πουκαμίσα (ντουλαμά) και πίσω τους η Βασιλική σύζυγος Νικολάου Μανέτα και η Γεωργία σύζυγος Λουκά Αδαμόπουλου. Πάνω στην πέτρα με το καπέλο ο μικρός Παναγιώτης Δρίβας (μετέπειτα ιατρός), μετά ο Γεώργιος Δρίβας ιατρός και δήμαρχος Δωριέων, η σύζυγος του δημάρχου (με το καπέλο) και οι μικρές κόρες τους Μαρίκα και Σταμουλία. Δεξιά και πίσω από τη γυναίκα του δημάρχου η Γεωργία σύζυγος Ιωάννη Μανέτα (με το μαντήλι στο κεφάλι)...

Παλαιά Οικογενειακά & Δημόσια Έγγραφα ...

…από το Οικογενειακό & Προσωπικό Αρχείο του Θοδωρή Χρ. Τζιβάρα

 

       Μία ακόμη σειρά παλαιών εγγράφων...

Το ξωκλήσι του Αγίου Κωνσταντίνου στη Σουβάλα & η ιστορία του...

                                          Αναδημοσίευση, πρώτη δημ/ση 21 Μαϊου 2021

Η εκκλησία μας των Αγίων Κωνσταντίνου & Ελένης που εορτάζει σήμερα...

Γεωργική Μελέτη Κοινότητος Σουβάλας εν έτει 1937 ΜΕΡΟΣ 3ο

                                            

Συνέχεια δημοσίευσης από 18 Φεβ. 2023...

Σιδηρόδρομοι Θεσσαλίας: Από το 1884 μέχρι την τραγωδία στα Τέμπη

 

Του Δημήτρη Σταυρόπουλου

Η σιδηροδρομική ιστορία της Θεσσαλίας από τον Χαρίλαο Τρικούπη μέχρι την πολύνεκρη τραγωδία στα Τέμπη...

Γεωργική Μελέτη Κοινότητος Σουβάλας εν έτει 1937 ΜΕΡΟΣ 2ο

Συνέχεια δημοσίευσης ...

Γεωργική Μελέτη Κοινότητος Σουβάλας εν έτει 1937 ΜΕΡΟΣ 1ο

 “Διά της παρούσης  σκοπούμεν την εξέτασιν της εν γένει γεωργικής καταστάσεως της Κοινότητος Σουβάλας Παρνασσίδος ως &  την υπόδειξιν των ενδεδειγμένων βελτιωτικών μέτρων δι’ ‘ων κατά την γνώμην μας θα καταστή δυνατή η αύξησις της γεωργικής παραγωγής & τόνωσης διά ταύτης της ιδιωτικής οικονομίας των κατοίκων της ως άνω κοινότητος... (Εκ της ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ της Μελέτης)

     Είμαστε στην ευχάριστη θέση να δημοσιεύσουμε από την ιστοσελίδα μας ένα ακόμη παλαιό έγγραφο ντοκουμέντο που μας παραχώρησε σε ακριβές αντίγραφο, εκ του προτοτύπου, που κατέχει στο οικογενειακό του Αρχείο ένας εξαίρετος συγχωριανός μας, νέο μέλος του Συλλόγου μας, νέος στην ηλικία, λάτρης της ιστορίας, της λαογραφίας & της παράδοσης του τόπου μας ο Θοδωρής Χρ. Τζιβάρας.

Χριστουγεννιάτικες ιστορίες από το μέτωπο της Αλβανίας!

        Η γιορτή στην πρώτη γραμμή                                     

                          Γραφεί ο Δημήτρης Σταυρόπουλος

Τα παγωμένα Χριστούγεννα του 1940, ο στρατός είχε απωθήσει τους Ιταλούς από τα ελληνικά εδάφη και προήλαυνε νικηφόρα στην βόρειο Ήπειρο!..

Σώζοντας την Ιστορία από τα σκουπίδια

 Η Μικρασιατική Εκστρατεία και η Καταστροφή αναβιώνουν μέσα από τη μοναδική συλλογή του Δημήτρη Α. Μαυρίδη 

Μικρασιατικό μέτωπο, Φεβρουάριος 1922. Η περίοδος του καταστροφικού τέλματος του στρατού. Φωτ. ΑΡΧΕΙΟ ΔΗΜΗΤΡΗ Α. ΜΑΥΡΙΔΗ

Του Ηλία Μαγκλίνη

«Λίγα χρόνια μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, γαλλικό πλοίο έφτασε στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης», διηγείται ο Δημήτρης Α. Μαυρίδης. Καθόμαστε στο σαλόνι του σπιτιού του στην Κηφισιά μαζί με τον ιστορικό Τάσο Σακελλαρόπουλο, υπεύθυνο των ιστορικών αρχείων του Μουσείου Μπενάκη. «Το πλοίο ερχόταν από τη Σμύρνη», συνεχίζει την αφήγησή του ο κ. Μαυρίδης. «Κάποτε, ένα πλήθος από Μικρασιάτες πρόσφυγες συγκεντρώθηκε στο λιμάνι, με άγριες διαθέσεις. Το πλοίο αναχώρησε εσπευσμένα για Μασσαλία για να αποφύγει τα χειρότερα». Γιατί όμως οι πρόσφυγες κινήθηκαν εναντίον του γαλλικού πλοίου; «Είχε κυκλοφορήσει η φήμη πως το φορτίο του περιλάμβανε αλεσμένα οστά σφιαγιασθέντων Ελλήνων της Μαγνησίας. Τους πιάσανε και τους σφάξανε σε μια χαράδρα. Μετά οι Τούρκοι ξέθαψαν τα πτώματα, πήραν τα κόκαλα και τα άλεσαν. Και άρχισαν να τα πουλάνε στους Γάλλους, οι οποίοι τα χρησιμοποιούσαν για τη λεύκανση της ζάχαρης».

Μικρασιατικό μέτωπο, Φεβρουάριος 1922. Η περίοδος του καταστροφικού τέλματος του στρατού. Φωτ. ΑΡΧΕΙΟ ΔΗΜΗΤΡΗ Α. ΜΑΥΡΙΔΗ

Μάλιστα, έχει γραφεί ότι τα οστά πεσόντων Ελλήνων στρατιωτών των μαχών του Σαγγάριου είχαν χρησιμοποιηθεί για λίπασμα από Τούρκους αγρότες, αλλά αυτό περί εμπορίου με τη Γαλλία μάλλον ήταν άγνωστο. «Μα τα Τουρκόπουλα έκαναν αυτή τη δουλειά από την Καλλίπολη», παρεμβαίνει, «με τα οστά των πεσόντων της Βρετανικής Κοινοπολιτείας. Τα πουλούσαν για τέτοιους σκοπούς και βιοπορίζονταν έτσι». Στα ογδόντα του, ο κ. Μαυρίδης είναι καθηλωμένος σε αναπηρικό αμαξίδιο, αλλά διατηρεί ακέραιη τη διάθεσή του, κυρίως για όλα όσα αγαπά και τον γοητεύουν. Οπως οι παλιές φωτογραφίες. Δεινός συλλέκτης από τα γυμνασιακά του χρόνια, αφιέρωσε όλη του τη ζωή στη συλλογή φωτογραφιών της ιδιαίτερης πατρίδας του, της Θράκης, αλλά και της Μικρασιατικής Εκστρατείας και Καταστροφής. Καθώς μιλάμε, πέφτουμε πάνω σε μια χαρακτηριστική τέτοια φωτογραφία: σε μιαν απέραντη, αχνιστή ερημιά, στην εκστρατεία για την Αγκυρα, έφιπποι Ελληνες στρατιωτικοί αγοράζουν νερό από ντόπιους Τούρκους. «Κοιτάξτε πώς είναι συγκεντρωμένοι», σχολιάζει ο Τάσος Σακελλαρόπουλος· «σαν πιάτσα ταξί είναι».

«Είχαν αρχίσει να πεθαίνουν οι παλαίμαχοι της εκστρατείας και οι οικογένειές τους πετούσαν τα πράγματά τους στα σκουπίδια».

Πριν από μερικά χρόνια, ο κ. Μαυρίδης ταξίδεψε στον τόπο καταγωγής των γονιών του, στη Ραιδεστό της Ανατολικής Θράκης, και βρήκε το σπίτι τους (ο ίδιος γεννήθηκε στη Φλώρινα το 1942, όπου ζούσαν οι πρόσφυγες γονείς του). Τότε, έκανε συμφωνία με τις τοπικές τουρκικές αρχές ώστε το σπίτι να γίνει μουσείο με φωτογραφίες της παλαιάς Ραιδεστού από τη συλλογή του. «Μαθητής γυμνασίου ακόμη, πήγαινα στο Μοναστηράκι», λέει ο κ. Μαυρίδης. «Μια μέρα, βρήκα σε έναν παλιατζή μια στοίβα με φωτογραφίες από τη Μικρασιατική Εκστρατεία. Ετσι έγινε η αρχή. Τότε, σιγά σιγά, είχαν αρχίσει να πεθαίνουν οι παλαίμαχοι της εκστρατείας και οι οικογένειές τους πετούσαν τα πράγματά τους στα σκουπίδια. Φωτογραφίες, καρτ ποστάλ, επιστολές, ημερολόγια, παράσημα, διπλώματα ηθικών αμοιβών, κειμήλια. Δεν μπορείτε να φανταστείτε τι υλικό βρέθηκε στα σκουπίδια. Οι παλιατζήδες παράγγελναν από τους τσιγγάνους στο Σχιστό να πηγαίνουν στις χωματερές και στις πολτοποιήσεις και να διασώζουν ό,τι τέτοιο υλικό έβρισκαν. Το χρυσοπλήρωνα. Τριψήφιο νούμερο για πενήντα φωτογραφίες. Και το υλικό ατελείωτο! Φανταστείτε, στη Μικρά Ασία υπηρέτησαν πάνω από 220.000 κόσμος. Τι έφεραν πίσω μαζί τους όσοι επέζησαν, αλλά και τι έστελναν από εκεί ακόμα και όσοι δεν γύρισαν ποτέ. Ολο αυτό το υλικό βρέθηκε στα σκουπίδια. Στα αζήτητα».

«Η Σμύρνη παρανάλωμα του πυρός τη 29η Αυγούστου 1922». Φωτ. ΑΡΧΕΙΟ ΔΗΜΗΤΡΗ Α. ΜΑΥΡΙΔΗ

Θράκη, Μικρά Ασία, αλλά και Απω Ανατολή της Μπελ Επόκ είναι μερικές από τις κατηγορίες που ενδιέφεραν τον κ. Μαυρίδη, ο οποίος, ακάματος και επιτυχημένος επιχειρηματίας κατά τα άλλα (απόφοιτος του ΕΜΠ), έχει δεκατρία σχετικά βιβλία στο ενεργητικό του και πολλές εκθέσεις. Ιδιαίτερα έχει σταθεί στην έρευνα και στη μελέτη των συνθηκών παράδοσης της Ανατολικής Θράκης το 1923, το οποίο, όπως πιστεύει, είναι «ένα αφανές τραύμα στην τρίτη γενεά των προσφύγων». Τελευταίος καρπός αυτής της συστηματικής και μεθοδικής εργασίας αρχειοθέτησης είναι το ογκώδες φωτογραφικό, και ιδιαίτερα φροντισμένο, λεύκωμα «Από το Θρίαμβο στην Καταστροφή. 100 χρόνια από τη Μικρασιατική Εκστρατεία και τη Μικρασιατική Καταστροφή», που εξέδωσε πολύ πρόσφατα στην Κομοτηνή η Ιερά Μητρόπολις Μαρώνειας και Κομοτηνής.

Καταυλισμός μονάδας του ελληνικού πυροβολικού. Φωτ. ΑΡΧΕΙΟ ΔΗΜΗΤΡΗ Α. ΜΑΥΡΙΔΗ

«Το ενδιαφέρον μου ήταν πατριωτικό και, θα έλεγα, ρομαντικό», τονίζει ο κ. Μαυρίδης. «Ξέρετε, οι συλλέκτες είμαστε παράξενα όντα. Σπανίως έρχομαι σε επαφή με άλλους συλλέκτες. Ωστόσο, μέσα από όλη αυτή την ενασχόληση, νιώθω πια ότι ήμουν κι εγώ εκεί· στη Μικρά Ασία». «Νομίζω σε αυτό στοχεύατε, κύριε Μαυρίδη», σχολιάζει ο Τάσος Σακελλαρόπουλος. Ο κ. Μαυρίδης χαμογελάει με νόημα.

Πηγή: kathimerini.gr

Άθως...

        ...το Άβατο της Αρτέμιδος και των Μουσών στην αρχαία Ελλάδα

Το Άγιο Όρος (επίσημα: Ιερά Κοινότης Αγίου Όρους )...

6 Φεβρουαρίου 1922…

        ...  κυκλοφόρησε το πρώτο φύλλο της εφημερίδος “ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ ΒΗΜΑ” το σημερινό “TO BHMA”

                     Εκατό ακριβώς χρόνια κυκλοφορίας και ιστορίας κλείνει σήμερα η εφημερίδα «ΤΟ ΒΗΜΑ»...

Τα Κοινοτικά μας Νέα … πριν σχεδόν 50 χρόνια…

 Σε μια εποχή όχι και πολύ μακρινή από σήμερα, που όμως δεν είχαν ακόμη εφευρεθεί τα λεγόμενα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης…