Το παζάρι τ΄ Αϊ- Κωνσταντίν στο Ριζινίκο Γραβιάς & η ιστορία του

   Όπως γνωρίζουμε όλοι όσοι καταγόμαστε από τα χωριά των πρώην Δήμων Γραβιάς & Παρνασσού (νυν Δ.Ε. Δήμου Δελφών), κατά το τριήμερο του εορτασμού της Πεντηκοστής & του Αγίου Πνεύματος στην περιοχή Ριζινίκου – Αγίου  Κωνσταντίνου Γραβιάς πραγματοποιείται από εκατό (100) & πλέον χρόνια & κατ’ έτος εμποροπανήγυρις – παζάρι όπου τα πολύ παλαιότερα χρόνια συγκέντρωνε πολύ μεγάλο ενδιαφέρον των κατοίκων όλων των χωριών της περιοχής...

Αναδημοσιεύουμε σήμερα στην ιστοσελίδα μας αφενός τα Βασιλικά Διατάγματα βάσει των οποίων αποφασίσθηκε, συστάθηκε & πραγματοποιείται από το έτος 1884 μέχρι σήμερα η εν λόγω εμποροπανήγυρις & αφετέρου αναδημοσιεύουμε μία αντίστοιχη δημοσίευση του http://www.skamnosvoice.gr) μέσα από την οποία περιγράφεται εξαιρετικά τόσο ο χαρακτήρας αυτού του παζαριού όσο &η σημασία που αυτό είχε τα παλαιότερα χρόνια για την περιοχή μας.

                                                                                           -Α.Ι.Β.-    

   Β.Δ. ετών1884, 1886 και 1889. Περί συστάσεως εμπορικής πανηγύρεως στη θέση Ριζινίκο ή "Ρωσσενοίκος" και στη Γραβιά

www.skamnosvoice.gr

    Ανάρτηση του www.skamnosvoice.gr

      Στην περιοχή Αγίου Κωνσταντίνου, δίπλα στον [βοιωτικό] Κηφισό ποταμό, στην μεγάλη άπλα με τα θεόρατα πλατάνια, μετά τη Γραβιά πηγαίνοντας προς Μαριολάτα λάβαινε χώρα η εμποροπανήγυρις και ζωοπανήγυρις για την ευρύτερη περιοχή. Εκεί έπαιρναν μέρος και οι Σκαμνιώτες. Το πανηγύρι αυτό συνεχίζεται μέχρι σήμερα, μόνον που εξέλειπε το κομμάτι της ζωοπανηγύρεως. Πραγματοποιείται κάθε χρόνο στη γιορτή του Αγίου Πνεύματος και προσφέρεται πράγματι για όλους τους συγχωριανούς για να προμηθευτούν χρήσιμα πράγματα για το σπίτι, το νοικοκυριό τους, αλλά και εργαλεία για τον κήπο και τις λοιπές αγροτικές ή κτηνοτροφικές δραστηριότητες. Σκούπα, φαράσι, σκεπαρνιά, σφυριά, βαριοπούλες, κουδούνια για τα γιδοπρόβατα και ό,τι βάλει ο νους σου. Ακόμα ηχούν στ' αυτιά μου οι αναφορές της μακαρίτισσας της μάνας μου [Κυριακούλα Σκούρα από τον Μπράλο] που κάθε χρόνο πήγαινε στην ζωοπανήγυρη του Αγίου Κωνσταντίνου. Πωλούσε κάποιο από τα ζώα μας και αγόραζε κάτι άλλο που το θεωρούσε πιο χρήσιμο. Ένα γαϊδουράκι και ένα μουλάρι αποτελούσαν κάτι βασικό για κάθε οικογένεια. Το ίδιο μία ή δύο κατσίκες για το γάλα των παιδιών. Τον ζωηρό γάιδαρο που σε κάποια περίοδο είχαμε, τον φοβέριζε όλο το χρόνο η μάνα μου:

 -Δεν θα 'ρθει το παζάρι τ' Αι-Κωνσταντίνου; Και θα σου δείξω εγώ!

Η μοίρα του γαϊδάρου είχε προδιαγραφεί και στο παζάρι η μάνα μου φρόντιζε να τον πουλήσει και με το προϊόν της πώλησης έπαιρνε ένα άλλο χρήσιμο οικόσιτο ζώο. Μία κατσίκα, ένα γουρουνάκι να το θρέψουμε μέχρι τα Χριστούγεννα. Όταν αγόραζε κατσίκες φρόντιζε να επιλέγει την καλύτερη ράτσα: Τις μαλτέζικες που παρήγαγαν πολύ γάλα, κάτι που ήταν φανερό από τους πολύ μεγάλους μαστούς που πλησίαζαν στο έδαφος. Επειδή όμως τούτο, οι μεγάλοι μαστοί, προκαλούσαν το κακό μάτι, φρόντιζε να αγοράσει ταυτοχρόνως και ένα χαϊμαλί που απέτρεπε το μάτιασμα.

 Το όποιο ελάχιστο κομπόδεμα διέθετε, πηγαίνοντας στην ζωοπανήγυρη ή επιστρέφοντας από αυτήν, το φύλαγε προσεκτικά μέσα σε ένα επί τούτω φτιαγμένο υφασμάτινο σακουλάκι που το κρεμούσε κατάσαρκα γύρω από το λαιμό της γιατί οι κλοπές δεν ήταν κάτι ασυνήθιστο σε τέτοιες συναθροίσεις.  

 http://www.skamnosvoice.gr)

                                                  Αναδημοσίευση, 1^η Δημοσίευση 3 Ιουνίου 2017

         

             Επιμέλεια-Ανάρτηση :  Αλέκος Ι. Βαλάσκας