Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός
Δεν θα σου πω ποιος φταίει. Το ξέρεις ήδη: όλοι και κανείς...
Με αφορμή τη σημερινή Εορταστική εκδήλωση του Δημοτικού Σχολείου του χωριού μας για το πέρας των μαθημάτων της φετινής σχολικής χρονιάς… Αναδημοσιεύουμε αυτό το Διήγημα του μακαρίτη συγχωριανού μας Γεωπόνου & Λογοτέχνη Κώστα Ι. Κούσουλα που με γλαφυρό τρόπο μας μεταφέρει στα σχολικά χρόνια στο Δημοτικό Σχολείο του χωριού μας στα τέλη της δεκαετίας του 1920 & αρχές δεκαετίας του 1930
Κώστας Ι. Κούσουλας (1921-2018)
Η Δασκάλα η Σοφία ήτανε ψηλή, όμορφη με κοφτερά μάτια και μαλλιά κομμένα α λα γκαρσόν όπως ήτανε της μόδας κείνο τον καιρό. Έμοιαζε με την Πολυδούρη την ποιήτρια, είχε δει το πορτραίτο της στο περιοδικό...
Την Κυριακή 14 Ιουνίου & ώρα 8 μ. μ. θα πραγματοποιηθεί η αρχικά προγραμματισθείσα για σήμερα Παρασκευή 12 Ιουνίου & αναβληθείσα λόγω καιρού εξαιρετική Σχολική γιορτή για το πέρας των μαθημάτων της φετινής σχολικής χρονιάς ….
Μας τελειώνουν. Σιγά, μεθοδικά, με την υπογραφή μας. Τα χωριά μας γέρασαν. Τα σχολεία μας κλειδώνουν με λουκέτο. Τα χωράφια μας τα τρώνε τα βάτα. Και εμείς κοιτάμε από τον καναπέ της Αθήνας τις φωτογραφίες στο Facebook και γράφουμε «τι ωραίο το χωριό μας»...
Το ιερό, που βρισκόταν στον
«ομφαλό της Γης»
Όταν ακούμε για το Μαντείο των Δελφών, το μυαλό μας πηγαίνει αυτόματα στην Πυθία, τους διφορούμενους χρησμούς, τον Απόλλωνα και τη φράση «ήξεις αφήξεις»...
Όπως γνωρίζουμε όλοι όσοι καταγόμαστε από τα
χωριά των πρώην Δήμων Γραβιάς & Παρνασσού (νυν Δ.Ε. Δήμου Δελφών), κατά το
τριήμερο του εορτασμού της Πεντηκοστής & του Αγίου Πνεύματος στην περιοχή
Ριζινίκου – Αγίου Κωνσταντίνου Γραβιάς πραγματοποιείται
από εκατό (100) & πλέον χρόνια & κατ’ έτος εμποροπανήγυρις – παζάρι
όπου τα πολύ παλαιότερα χρόνια συγκέντρωνε πολύ μεγάλο ενδιαφέρον των κατοίκων
όλων των χωριών της περιοχής...