Στη Γυναίκα Αστυνομικό …

                      … για τη Γιορτή της Γυναίκας σήμερα   Γράφει η Πέγκυ Κυρίτση

 Σήμερα, στην Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, δεν θέλω να μιλήσω γενικά για «τη γυναίκα».  Θέλω να μιλήσω για τη γυναίκα που φορά στολή...

Για τη γυναίκα αστυνομικό.

Για εκείνη που ξυπνά πριν χαράξει, δένει τα μαλλιά της βιαστικά, φορά το αλεξίσφαιρο και βγαίνει σε έναν κόσμο που πολλές φορές την κοιτά πρώτα σαν γυναίκα… και μετά σαν αστυνομικό.

Για εκείνη που έχει μάθει να στέκεται όρθια ανάμεσα σε φωνές, βία, φόβο και αδικία.

Που πολλές φορές πρέπει να αποδείξει διπλά ότι αξίζει να βρίσκεται εκεί.

Γιατί η στολή πάνω σε μια γυναίκα ακόμη «ξενίζει» κάποιους.

Όμως εκείνη δεν μπήκε για να συνηθίσουν οι άλλοι.

Μπήκε για να προστατεύσει.

Η γυναίκα αστυνομικός δεν ζητά θαυμασμό.

Δεν ζητά χειροκρότημα.

Ζητά μόνο κάτι απλό:

να τη βλέπουν όπως είναι.

Άνθρωπο με καρδιά.

Γυναίκα με δύναμη.

Αστυνομικό με ευθύνη.

Είναι εκείνη που θα τρέξει όταν κάποιος κινδυνεύει.

Που θα σταθεί όρθια όταν άλλοι λυγίζουν.

Που θα σκουπίσει ένα δάκρυ χωρίς να το μάθει κανείς.

Και όταν τελειώσει η βάρδια…

δεν σταματά να υπηρετεί.

Γιατί τότε γίνεται ξανά η μάνα που θα αγκαλιάσει το παιδί της.

Η κόρη που θα στηρίξει τους γονείς της.

Η σύντροφος που θα σταθεί δίπλα.

Η σύζυγος που θα κρατήσει μια οικογένεια όρθια.

Αφήνει για λίγο τη στολή στην άκρη,

αλλά ποτέ την ψυχή της...

Γιατί κάτω από τη στολή υπάρχει μια γυναίκα που νιώθει.

Που φοβάται.

Που πονά.

Αλλά βγαίνει ξανά έξω.

Ξανά και ξανά.

Για να προστατεύσει.

Σήμερα, στην Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας,

ας θυμηθούμε κάτι:

Η δύναμη δεν φωνάζει πάντα.

Μερικές φορές… φορά στολή.

Χρόνια πολλά σε όλες τις γυναίκες που υπηρετούν!!!

Και σε όλες εκείνες που αποδεικνύουν κάθε μέρα ότι το θάρρος δεν έχει φύλο !!!