Για τον Άρη … τελευταίος αποχαιρετισμός

     Την περασμένη Τρίτη 3 Μαρτίου, όπως με βαθιά θλίψη αναγγείλαμε από την ιστοσελίδα μας έφυγε από τη ζωή ο συγχωριανός μας Αριστείδης Γ. Βλάχος…

    Σήμερα με την παρούσα δημοσίευση μας & τιμώντας τη μνήμη του παραθέτουμε κάποια στοιχεία από την προσωπική, οικογενειακή & επαγγελματική ζωή του όπως μας τα έστειλε η κόρη του Άντα.

    Ο Αριστείδης, Άρης για εμάς που ήμασταν κοντινοί στην ηλικία του αλλά & για όλους όσους από τους Σουβαλιώτες τον γνώριζαν, γεννήθηκε στο χωριό μας, τη Σουβάλα, το έτος 1953 & ήταν το μοναχοπαίδι του Γιώργου Δήμου Βλάχου  & της Μαρίας το γένος Γεωρ. Γεωργούση.

    Μετά τις εγκύκλιες, Γυμνασιακές & Λυκειακές σπουδές του στο Δημοτικό Σχολείο, το Γυμνάσιο του χωριού μας & το Λύκειο Αμφικλείας έφυγε για πανεπιστημιακές σπουδές στην Ιταλία. Σπούδασε Ηλεκτρολόγος Μηχανολόγος Μηχανικός στο Πολυτεχνείο της Μπολόνια.

    Μηχανικός, πανεπιστημιακός διδάκτορας και εκπαιδευτικός

ακολούθησε ακαδημαϊκή πορεία στην Ελλάδα και εκπόνησε διδακτορική διατριβή στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς στο Τμήμα    Πληροφορικής με τίτλο: «Μετά-ευρεστικοι αλγόριθμοι και εφαρμογές τους σε προβλήματα συνδυαστικής βελτιστοποίησης».

Για περισσότερες από τρεις δεκαετίες  & μέχρι το 2020 που συνταξιοδοτήθηκε αφιερώθηκε στην εκπαίδευση των μηχανικών του Ελληνικού Εμπορικού Ναυτικού ως μόνιμος εκπαιδευτικός στην Ακαδημία Εμπορικού Ναυτικού (ΑΕΝ) Ασπροπύργου

Παράλληλα ανέπτυξε συγγραφικό έργο στον τομέα της Ναυτικής Ηλεκτρολογίας. 

Τα βιβλία του «Ηλεκτρικές Μηχανές τόμος Α και τόμος Β εκδόθηκαν απ το Ίδρυμα Ευγενίδη και χρησιμοποιούνται ως ναυτικά συγγράμματα στις Ναυτικές Σχολές της πατρίδος μας.

 Ο Άρης το Δεκέμβριο του 1979 νυμφεύτηκε σε πρώτο γάμο την  Αθηναία Όλγα Ευγενίδου με την οποία απέκτησαν δύο τέκνα, τον Γιώργο & την Άντα .

Δυστυχώς η Όλγα έφυγε πολύ νέα από τη ζωή τον Ιούνιο του 2001.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ο Άρης αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας στα οποία τελικώς & υπέκυψε σκορπίζοντας θλίψη στα παιδιά του, τους συγγενείς , τους φίλους & συναδέλφους του & σε όλους όσους τον γνωρίσαμε από μικρό παιδί μέχρι & μεγαλύτερο.

Η εξόδιος ακολουθία του Άρη τελέστηκε προχθές Παρασκευή στο Γ’ Νεκροταφείο Αθηνών όπου τον αποχαιρέτησαν τα παιδιά του, συγγενείς & πολλοί πρώην συνάδελφοι συνεργάτες & φίλοι του.

Μικρή μεν αλλά αντιπροσωπευτική ήταν η εκπροσώπηση από πλευράς συγχωριανών μας στο τελευταίο αντίο του ωραίου αυτού τέκνου της Σουβάλας . Ήταν εκεί τα εξαδέλφια του, η Βιολέτα ,  η Ελένη  & ο Γιάννης, από τους φίλους του ο Μάνθος & ο Αποστόλης, ο γείτονάς του Χρήστος  & οι φίλοι των παιδιών του, ο Θοδωρής με τη Γιώτα & ο Θανάσης.

    Στον επικήδειο αποχαιρετισμό της η κόρη του Άντα είπε για τον αγαπημένο της πατέρα:

 

“Σήμερα αποχαιρετούμε τον Άρη,

Για κάποιους ήταν φίλος, για άλλους συνάδελφος, συγγενής, δάσκαλος.

Για εμένα και τον αδερφό μου ήταν ο πατέρας μας.

Ένας άνθρωπος τρυφερός ευαίσθητος ένα φοβερό μυαλό.

Υπηρέτησε την διδασκαλία με πάθος και αφοσίωση. Ακόμη και όταν έφτασε στην σύνταξη η αγάπη του για την γνώση και την διδασκαλία δεν έσβησε ποτέ.

Τα τελευταία δύσκολα χρόνια έδωσε την μεγαλύτερη μάχη της ζωής του με τα προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε..

Πάλεψε σθεναρά με αξιοπρέπεια, με απαράμιλλη καρτερικότητα και με μια εσωτερική αντοχή που θαύμαζα απέραντα όταν εγώ έχανα την ψυχραιμία μου, όταν ένιωθα πως δεν μπορώ να τον βοηθήσω όπως θα ήθελα & εκείνος ήταν αυτός που μου έδινε κουράγιο.

Ο άρρωστος πατέρας μου ήταν αυτός που στήριζε εμένα.

Αυτός ήταν ο Άρης μέχρι το τέλος.

Μπαμπά η απουσία σου είναι ήδη βαριά ένα κενό που δεν θα γεμίσει ποτέ.

Σ’ ευχαριστούμε για όσα μας έδωσες . Την αγάπη σου, την αγκαλιά σου το παράδειγμα σου για το πώς κανείς πρέπει να στέκεται στην ζωή και να μην τα παρατάει.

Αυτό θα είναι η δύναμη μου στις δύσκολες στιγμές.

Καλό σου ταξίδι μπαμπά μου.  

Σ αγαπώ για πάντα”.

    Κλείνοντας  αυτή μας τη δημοσίευση – μικρό Αφιέρωμα- στον αγαπητό μας συγχωριανό & φίλο Άρη δημοσιεύουμε και την παρακάτω φωτογραφία από το Αρχείο του Συλλόγου μας , κάπου εκεί στα 1970 -71, όπου ο ίδιος εικονίζεται μαθητής προφανώς Λυκείου ακόμη, εν μέσω δύο ιστορικών προσώπων – υπαλλήλων της Κοινότητας μας των μακαριτών σήμερα, Μιλτιάδη Παπαθανασίου Γραμματέως της Κοινότητος & Ανάργυρου Κονταξή Κλητήρος αντίστοιχα, ενώ ο Άρης προσέφερε τότε εθελοντικά εργασία ως βοηθός τους στη Γραμματεία αλλά & στη Βιβλιοθήκη της Κοινότητος .

                                     “Καλό Παράδεισο Άρη”

 

                             Γιώργο, Άντα τα θερμά μας συλλυπητήρια

 

                                                                                               Αλέκος Ι. Βαλάσκας