Ρέββας Ηλίας - Αδαμάκος Παναγιώτης - Βλάχος Δήμος- Βαλάσκας Νίκος
Αρχείο Γιάννη Ρέββα
Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2020
Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2020
ΚΑΠΟΤΕ ΣΤΗ ΣΟΥΒΑΛΑ ΔΕΚΑΕΤΙΑ 1960..
Χαράλαμπος Παπαστάμος (Καθηγητής) η Γυναίκα του Σουλτάνα και τα μικρά τότε Χρήστος του Χαράλαμπου,
Βασιλική και Χρήστος Παπαστάμου του Νικολάου.
Αρχείο Γιάννη Ρέββα
Όταν το ταψί ήταν ...στις δόξες του!
Η έκφραση: “Θα τον χορέψει στο ταψί!” ήταν
πολύ συνηθισμένη κάποτε.
Όπως και το ψήσιμο του κυριακάτικου φαγητού σε ταψί στο φούρνο της γειτονιάς,
με αντίτιμο περίπου 2 δραχμών!
Μια αγαπημένη συνήθεια που χαρακτήριζε μια ολόκληρη εποχή.
Το πεντανόστιμο περιεχόμενο του ταψιού το ετοίμαζαν οι νοικοκυρές πρωί πρωί πριν την Κυριακάτικη Λειτουργία και το πήγαιναν στο φούρνο. Στην επιστροφή τους σπίτι έπαιρναν το μοσχοβολιστό ταψί τους, που συνήθως είχε γιουβέτσι, ψητό αρνί ή κατσικάκι, ψητό χοιρινό, γεμιστά, μουσακάς ή παστίτσιο, σκέτες πατάτες και ψητό κοτόπουλο, και γέμιζε η γειτονιά μυρωδιές και χαμόγελα!
Πηγη:kartson.blogspot.com,dinfo.gr
Σάββατο 14 Νοεμβρίου 2020
Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2020
ΠΑΡΟΔΟΣΙΑΚΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΗΣ ΣΟΥΒΑΛΑΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑ 1960..
Απο Αριστερά : Πλατής Γιώργος- Βελέντζα Λουκία- Βελέντζα Λούλα- Βελέντζα Μαίρη- Βαρβάρα Βελέντζα (γιαγιά)
Μπροστά: τα μικρά τότε - Βελέντζα Βαρβάρα- Θανάσης(του θεοδώρου)- Κώστας (του Γεωργίου) -Κώστας (του Θεοδώρου) Και ο Παππούς Βελέντζας Κώστας
Πίσω: Βέλλιου Χαραλαμπούλα- Τυλιπάκη Άννα ( μητέρα μαίρης) και ο Αδελφός της Τυλιπάκης Βασίλης
Αρχείο Κώστα Βελέντζα του Γεωργίου
Πέμπτη 12 Νοεμβρίου 2020
Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2020
ΞΕΝΑΓΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΠΟΛΥΔΡΟΣΙΩΤΩΝ ΠΑΡΝΑΣΣΟΥ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΑΓΟΡΑ ΔΕΚΑΕΤΙΑ 1980..
Διακρίνετε ο επι πολλά έτη Πρόεδρος του Συνδέσμου πολυδροσιωτών Παπαχρήστος Κώστας και αρκετοί Σουβαλιώτες : Αριστερά Παναγιώτης Ρίζος, ο Ναύαρχος Μιλτιάδης Παπαθανασίου,(Πίσω απο τον Παπαχρήστο) , Παπαχρήστος Κώστας,Παπαθανασίου Αλέκα,Στέλλα Καπετάνου-Παπαθανασίου- Κώστας Παπαθανασίου
Αρχείο Γιώργου Θάνου
Τρίτη 10 Νοεμβρίου 2020
Απίστευτο «κάζο» στη Μαριολάτα 23 Mαρτίου 1943..
Μαυρολιθάρι Φωκίδας, Μάιος του 1943. Ο Θόδωρος Καμάρας (με την τραγιάσκα στο κέντρο της φωτογραφίας) ανάμεσα στους Νικηφόρο και Διαμαντή.
Πηγή: Δημήτριος Ν. Δημητρίου: Αντάρτης στα βουνά της Ρούμελης, τόμος Β'
Στη Μακεδονία ονομάζονταν «Δεκαρχίες». Στη Ρούμελη «Μαχητικές Ομάδες». Στη Θεσσαλία, συναντούμε επίσης τις ονομασίες «Επιτροπές Προστασίας Ανταρτών» ή «Ομάδες Δράσης» (Αρσενίου), ακόμα και «Ομάδες Αυτοάμυνας» (Μπαλλής).
Ολες αυτές οι ομάδες, από τα μέσα του καλοκαιριού του '43 και στο πλαίσιο της μετατροπής του ΕΛΑΣ σε κανονικό στρατό, θα ονομαστούν πανελλαδικά «Εφεδρικός ΕΛΑΣ» και τα μέλη τους «Εφεδροελασίτες».
Σε αντίθεση με τον «τακτικό» ή «μόνιμο» ΕΛΑΣ, που αποτελούνταν από αντάρτες με αποκλειστική απασχόληση την ένοπλη δράση, σε όποιο μέρος της Ελλάδας κι αν απαιτούνταν, ο Εφεδροελασίτης σπάνια δρούσε μακριά από τα όρια της περιοχής του.
Συνήθως ασχολούνταν με τις καθημερινές του δραστηριότητες αλλά, όταν χρειαζόταν, άφηνε στην άκρη το αλέτρι, την τσάπα ή τα εργαλεία της δουλειάς του και ξεχώνιαζε το κρυμμένο όπλο του για να προστατέψει το χωριό του, να φυλάξει σκοπιά, να στήσει ενέδρα, ή ακόμη και να συμμετάσχει σε κανονικές μάχες δίπλα στον «μόνιμο» ΕΛΑΣ.
Ο Εφεδρικός ΕΛΑΣ ήταν οργανωμένος σε 15μελείς ομάδες με επικεφαλής τους έναν έμπειρο παλαιό πολεμιστή. Συνδεόταν οργανωτικά με τις άλλες ομάδες της ευρύτερης περιοχής και συντονιζόταν από κάποιον «τομεακό» του ΕΑΜ (σε πολιτικό επίπεδο). Διοικούνταν δε, στο ευρύτερο επιχειρησιακό πεδίο, από κάποιον αξιωματικό ή δοκιμασμένο υπαξιωματικό.
Στη βόρεια πλευρά και στο βάθος της χαράδρας του Παρνασσού, σε υψόμετρο 400 μέτρων, βρίσκεται χτισμένη η Μαριολάτα.[1] Αυτό το μικρό χωριό, σε απόσταση 5 χλμ. από τη Γραβιά, ήταν το πρώτο που δέχτηκε την «επίσκεψη» του αντισυνταγματάρχη Giovanni Aime το μεσημέρι της 23ης Μαρτίου του 1943.
Ο Aime, εκτός από διοικητής του ΙΙΙ/44 τάγματος της Μεραρχίας Forli, είναι και φρούραρχος της Γραβιάς. Επισήμως η διοίκηση της 11ης Στρατιάς τηρεί σιγήν ιχθύος για τις πρόσφατες παταγώδεις ήττες του Regio Esercito στη Θεσσαλία και τη Μακεδονία.[2] Ομως το Radio Fante[3] έχει λειτουργήσει αποτελεσματικά και το κλίμα ανησυχίας στις τάξεις του στρατού είναι εμφανές. Πώς να κρυφτεί εξάλλου το γεγονός ότι από τις 12 Μαρτίου η Καρδίτσα είναι πλέον ελεύθερη πόλη.
Ο Aime όμως είναι φιλόδοξος και από τη στιγμή που έφτασε στα αυτιά του ότι το Αρχηγείο Παρνασσίδας με όλη του τη δύναμη [4] βρισκόταν σε αποστολή στον Ελικώνα, αποφασίζει να δώσει ένα μάθημα στα χωριά της περιοχής, γνωστά για τη φιλοεαμική τους στάση. Παίρνει λοιπόν την πρωτοβουλία και στις 6.30 το πρωί τίθεται επικεφαλής μίας φάλαγγας 2 λόχων τυφεκιοφόρων και μεγάλου μέρους του λόχου διοικήσεως, συνολικής δύναμης 14 αξιωματικών, 360 ανδρών και 5 καραμπινιέρων. [5]
Δευτέρα 9 Νοεμβρίου 2020
ΠΑΛΙΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ..
( Παππούς και Εγγονός) Παναγιώτης Πάντος (Κουγιώτας) με τον μικρό τότε Αλέξανδρο.
Αρχείο Γιάννη Ρέββα
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)