Όταν η κραυγή στρέφεται προς τον ουρανό είναι γιατί στη γη δεν βρίσκει δικαιοσύνη...
Ακούς κάτι;
Δεν φωνάζει αυτός.
Εσύ φωνάζεις μέσα
σου....
Η ίδια σου η ψυχή δεν
αντέχει να βλέπει το άδικο και να το δέχεται σιωπηλά.
Ετούτη η ζωγραφιά
είναι η αφορμή.
Η οργή είναι δική
σου.
Τα νεκρά ζώα πίσω του
δεν ζητούν δάκρυ, ζητούν φωνή!
Όταν βλέπεις και
σωπαίνεις, το κακό μαθαίνει να συνεχίζει και αν δεν μιλήσεις εσύ, κάποτε θα μιλήσει η ντροπή στη θέση σου.
Μην κοιτάς μόνο τον
άνθρωπο γονατιστό.
Κοίτα τι τον
γονάτισε.
Πίσω του είναι ο
κόπος μιας ζωής.
Είναι το ψωμί μιας
οικογένειας.
Είναι μια απόφαση που
πάρθηκε μακριά από χώμα, ιδρώτα και ευθύνη.
Αυτή η εικόνα δεν
αφορά έναν κτηνοτρόφο.
Αφορά όλους όσους
θυσιάζονται για να σωθούν αριθμοί και γραφεία και αν δε γίνουμε ένα απέναντι
στο άδικο, το άδικο αργά ή γρήγορα θα μας βρει... έναν-έναν...
Ακόμη ένα υπέροχο έργο και κείμενο από την αγαπημένη μου Maria Karatziou .
Πηγή: fb/Σαμαρίνα Γρεβενών Αθανασιος Δημουλιος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
"Επιτρέπεται η υποβολή σχολίων σχετικών, βέβαια, με το θέμα της κάθε ανάρτησης. Η ελεύθερη έκφραση γνώμης και καλόπιστης κριτικής για τα θέματα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας είναι ευπρόσδεκτη. Αντίθετα, κάθε σχόλιο υβριστικού, προσβλητικού & κακόβουλου περιεχομένου και μάλιστα ανώνυμο θα διαγράφεται."