Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2017

Το ετοίμασμα της νύφης

    

Η νύφη Βγενιά Κότσια διηγείται:

Μπήκαμε στην ηλικία τώρα, δεν μπορούμε, τότε διασκεδάζαμε μια χαρά, ανάγκαζε η καρδιάμ’! Σκιαζόμουνα μην αρρωστήσω τις Απόκριες κι έπινα ασπιρίνες από πριν!

Ο άντρας μου μόλεγε, μην πας, θ’ αρρωστήσεις κι άμα αρρωστήσεις θα φύγεις από δω. Εμένα δε με πιάνει ο νόμος έλεγα, δε με κράταγες με τίποτα άμα ΄ρχότανε η Καθαρή Δευτέρα.
Μαζευόμασταν όλος ο μαχαλάς απ΄ τον Αϊ – Ταξιάρχη. Μαζεύαμε τα ρούχα, ένα νυφικό μ΄ τόδωκε η Αργυρή τ’ Αυγέρη μια φορά, και ντυνόμασταν.

Εγώ νύφη, γαμπρός ο Δήμος ο Βλάχος, παπάς ο ανηψιός μου ο Θόδωρος ο Βαλάσκας. Είχαμε και συμπεθεριό, μαντηλώματα, προικιά, κασόνια με λουλούδια. Πέταγα άσπρα φασόλια για κουφέτα.

Έστελνε ο Πρόεδρος τα όργανα και κατεβαίναμε στην πλατεία τραγουδώντας. Έφκιανα και συνταγές με χαζά και τα μοίραζα στα τραπέζια και με φιλεύανε.

Λέγαμε πολλά και γελάγαμε, χαιρότανε ο κόσμος:

Τις μεγάλες αποκριές σηκώνονται όλες ορθές
και το σαρανταήμερο κρέμονται σαν άντερο


Ο γάμος γινότανε μπροστά στην εκκλησία. Μια βολά ήμανε νύφη γκαστρωμένη και γέννησα στην πλατεία, να μας ζήσει φωνάζανε, είχαμε μια κούκλα, εγώ φώναζα «μαζέφτε το παιδί μ΄» κι ύστερα χορεύαμε, τρώγαμε, διασκεδάζαμε μέχρι βασίλεμα ηλιού.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου