Τρίτη, 27 Δεκεμβρίου 2016

ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΣΟΥΒΑΛΑΣ – ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΑΘ. ΜΑΡΡΕ



«Τραγούδια της αγάπης»

Ευκολότερα μπορούσαν να συναντιούνται στα διάφορα πανηγύρια, όπου γλεντούσαν όλοι μαζί οι άνθρωποι, και επωφελούμενοι της γενικής ευθυμίας έλεγαν στα πεταχτά, ψιθυριστά, πάντα κρυφά απ’ τους άλλους, τα δικά τους, ενώ με τα μάτια τους έλεγαν εκείνα που δε μπορούσαν να πουν εκεί κι ούτε ν’ ακούσουν έπρεπε οι άλλοι.



ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΚΑΙ ΔΕ ΦΑΙΝΕΣΑΙ
-        Πούσαι και δε φαίνεσαι, μαρή, πούσαι και δε βγαίνεις, 
την καρδούλα μου μαραίνεις.
-        Στους ουρανούς ανέβηκα, και στον κάμπο καλαμίζω,
 δέντρα και κλαριά ραγίζω,
-        Μες στη μέση στο γιαλό έχω αργαλειό που υφαίνω, 
δέντρα και κλαριά μαραίνω.
------------

Γύρισμα: μάρ’ Αγγελικούλα μου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου