Ο ΣΟΥΒΑΛΙΩΤΗΣ ΙΑΤΡΟΣ ΚΑΙ ΛΟΓΟΤΕΧΝΗΣ..

 

Γιώργος Γεωργούσης / 3 χαϊκού

 

Μην κλέβεις φτερά

δεν είναι που θα σε δουν,

μα πού θα πέσεις.

Για μια βροχούλα

προσεύχονται οι καρποί•

εγώ, για καρπούς.

Πάγχρωμη δύση,

το μαύρο που σου λείπει

θα 'ρθει σε λίγο.

Γιώργος Γεωργούσης 

Έλληνας λογοτέχνης και ιατρός. Ήταν Διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ εξέδωσε 34 ποιητικά βιβλία...

Ο Γιώργος Γεωργούσης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1940, με καταγωγή από το Πολύδροσο Φωκίδας.

Φοίτησε στο Αμερικανικό Κολέγιο Αθηνών και σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ειδικεύτηκε στην καρδιολογία, στο Παρίσι (1966-1969) και το Λονδίνο (1970-1973). Ήταν Διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών κι εργάστηκε για πολλά χρόνια ως κλινικός καρδιολόγος στο Σισμανόγλειο Νοσοκομείο της Αθήνας.

Στη λογοτεχνία ασχολήθηκε κυρίως με την ποίηση και δευτερευόντως με το δοκίμιο και τη μετάφραση. Στα γράμματα εμφανίστηκε το 1966, με την ποιητική συλλογή «Nυκτιλύκη». Εξέδωσε συνολικά 34 ποιητικά βιβλία.

Ήταν μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων, της οποίας διετέλεσε ταμίας.

Ο Γιώργος Γεωργούσης πέθανε στην Αθήνα στις 9 Μαρτίου 2017, σε ηλικία 77 ετών.

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ

·         Κεραμεικός

·         Ο κήπος

·         Ο μαύρος ήλιος

·         Ο νεκρόδειπνος ή η κιβωτός

·         Ο ξεναγός της λήθης (Απόσπασμα ημερολογίου)

·         Οι δείκτες

·         Σπουδή θαλάσσης

·         Τα κρυμμένα

·         Τα Μάγια

·         Τα σπαθιά

·         Το μισό τ’ ουρανού

·         Χαϊκού 

 
πηγή https://www.sansimera.

Η Άννα Κομνηνή (1 Δεκεμβρίου 1083 – 1153)

 

Η Άννα Κομνηνή (1 Δεκεμβρίου 1083 – 1153) ήταν Βυζαντινή πριγκίπισσα, ιστορικός και ιατρός, από τις σημαντικότερες μορφές της πνευματικής ζωής της αυτοκρατορίας κατά τον 12ο αιώνα, κόρη και πρωτότοκο παιδί του Βυζαντινού αυτοκράτορα Αλέξιου Α΄ Κομνηνού και της αυτοκράτειρας Ειρήνης Δούκαινας. Θεωρείται η πρώτη γυναίκα ιστορικός. Στο ιστορικό της έργο Αλεξιάς καθρεφτίζεται η μεγάλη παιδεία της, η αρχαιομάθειά της, η εξοικείωσή της με την Αγία Γραφή και προπαντός η αφοσίωση και ο θαυμασμός της για τον πατέρα της.

 

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε την 1η Δεκεμβρίου του 1083 στην Πορφύρα, το δωμάτιο στο ανάκτορο της Κωνσταντινούπολης όπου γεννιούνταν τα παιδιά των αυτοκρατόρων και έτυχε επιμελέστατης μόρφωσης και παιδείας. Το 1091 μνηστεύθηκε τον Κωνσταντίνο Δούκα, γιο του αυτοκράτορα Μιχαήλ Ζ΄ ενώ, μετά τον θάνατο του Κωνσταντίνου Δούκα, το 1097, παντρεύτηκε τον Νικηφόρο Βρυέννιο.

Όταν το 1118 πέθανε ο πατέρας της, οργάνωσε συνωμοσία κατά του νόμιμου διάδοχου, του αδελφού της Ιωάννη, η οποία απέτυχε εξαιτίας της άρνησης του συζύγου της να πάρει μέρος σε αυτήν.

Η ιστορικός

Το 1137, μετά τον θάνατο του συζύγου της Νικηφόρου Βρυέννιου, αποσύρεται στην Αγία Μονή της Κεχαριτωμένης, στην Κωνσταντινούπολη, όπου και συνέγραψε μεταξύ του 1137 και του 1148 την Αλεξιάδα, σε 15 βιβλία (κεφάλαια). Στο έργο της κατέγραψε την ιστορία του πατέρα της Αλεξίου Α΄ μεταξύ 1069 και 1118. Η γλώσσα και η μορφή του κειμένου αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα του αττικισμού. Το έργο της αποτελεί σημαντική πηγή για την Α΄ Σταυροφορία και είναι επίσης πολύτιμο για τις γεωγραφικές και τοπογραφικές πληροφορίες που περιέχει.

Πέθανε μετά το 1148, αλλά άγνωστο ακριβώς πότε. Από την Αλεξιάδα φαίνεται ότι ζούσε μέχρι και το 1148, οπότε είναι πιθανό ότι πέθανε λίγο αργότερα, το 1149 ή το 1153 ή το 1154. Τάφηκε κοντά στον πατέρα της, στη Μονή Παμμακάριστου.

 

Κωνσταντίνος Καβάφης «Άννα Κομνηνή»

 

Στον πρόλογο της Aλεξιάδος της θρηνεί,
για την χηρεία της η Άννα Κομνηνή.

Εις ίλιγγον είν’ η ψυχή της. «Και
ρείθροις δακρύων», μας λέγει, «περιτέγγω
τους οφθαλμούς..... Φευ των κυμάτων» της ζωής της,
«φευ των επαναστάσεων». Την καίει η οδύνη 
«μέχρις οστέων και μυελών και μερισμού ψυχής».

Όμως η αλήθεια μοιάζει που μια λύπη μόνην
καιρίαν εγνώρισεν η φίλαρχη γυναίκα·

 

Πηγή: https://www.sansimera.gr/almanac/0112

Στο γκρίζο τρένο του Δεκέμβρη...

 

 

 Nίκος Kαρούζος

 

 Σ α να μὴν υπήρξαμε ποτὲ

κι όμως πονέσαμε απ᾿ τὰ βάθη. Ούτε που μας δόθηκε μία εξήγηση για το άρωμα των λουλουδιών τουλάχιστον.
  Η άλλη μισή μας ηλικία θα περάσει χαρτοπαίζοντας με το θάνατο στα ψέματα.

Και λέγαμε πως δεν έχει καιρὸ η αγάπη να φανερωθεί ολόκληρη. Μία μουσικὴ άξια των συγκινήσεών μας δεν ἀκούσαμε.

Βρεθήκαμε σ᾿ ένα διάλειμμα του κόσμου ο σώζων εαυτὸν σωθήτω.Θα σωθοῦμε απὸ μία γλυκύτητα στεφανωμένη με αγκάθια.

Χαίρετε άνθη σιωπηλὰ με των καλύκων την περισυλλογὴ ο τρόμος εκλεπτύνεται στην καρδιά σας. Ενδότερα ο Κύριος λειτουργεί ενδότερα υπάρχουμε μαζί σας.

Δεν έχει η απαλὴ ψυχὴ βραχώδη πάθη και πάντα λέει το τραγούδι της υπομονής.

Ω θα γυρίσουμε στην ομορφιὰ μία μέρα… Με τη θυσία του γύρω φαινομένου θα ανακαταλάβει, η ψυχὴ τη μοναξιά της.